Dag 12: Valley of Death
Deze morgen rond half 9 lekker ontbeten bij Starbucks op de Strip. Op dat tijdstip valt pas op wanneer Vegas echt leeft... en dat is 's nachts. Toen wij de stad buiten reden lag waarschijnlijk 80% van de Strip nog maar net in slaap. De stad buiten rijden is even moeilijk dan het verlaten van een casino want pas een klein uur later waren we effectief de stad buiten.
Aangezien Death Valley nogal een afgelegen plek is zijn er niet echt veel openbare voorzieningen aanwezig. Death Valley is het grootste nationale park van de Verenigde staten maar het aantal benzinepompen en hotels kan je op één hand tellen. We stopten voor we het park binnenreden bij Pahrump en kochten daar een slaatje voor 's middags te Wallmart. De eerste stop bij Death Valley was Dante's View, dit is eveneens het hoogste uitkijkpunt van Death Valley. Hier zag je de zoutvlakte in de verte liggen, het was ondertussen nog ‘maar' 32° Celsius.
De 2de stop was Zabriskies point, hier volgde een kleine wandeling naar de top van de heuvel waar je een overzicht had op bergformaties die een heel jaar door in schaduw lijken te liggen. Schaduw is in Death Valley echter nauwelijks aanwezig en regen is er zelf zeldzaam met slechts 4cm op jaarbasis.
De 3de stop was Badwater, dit is het laagste punt van de VS en zelfs één van de laagste in het noordelijk halfrond (85 meter onder zeespiegel). Op dit punt heb je een eeuwige zoutvlakte die zoals sneeuw de vallei bedekt. Ondertussen was de temperatuur al opgelopen naar 44° Celsius in de schaduw. Op de terugweg van Badwater stopten we bij Devil's Golfcourse en namen we de Artists Drive. Vanop deze eenrichtingsbaan zie je een kleurenpalet passeren van groen, geel en oranje op de rotsformaties.
Om het park uit te rijden brachten we het een bezoekje aan het visitor center en passeerden we Sand dunes, een gebied dat er echt uitziet als een woestijn. Toen we eindelijk Death Valley achter ons hadden gelaten stond er nog 300 km op het programma tot Mammoth Lakes. Het was uiteindelijk 19u toen we bij het hotel aankwamen. Vandaag hadden we er een rit opzitten met extreme hoogteverschillen, van 85 meter onder zeespiegel naar Mammoth Lakes dat op 2700 meter ligt. In de winter is dit het skioord bij uitstek, onder andere Brad Pitt en Angelina Jolie komen hier hun wintervakantie doorbrengen.
Morgen volgt de rit via Tioga Pass naar Yosemite waar we 2 nachten zullen verblijven.
Aantal km's: 501
Posted by: Yannick O.
Dag 11: Viva Las Vegas
Gisteren de vallei van de engelen en vandaag naar de stad des duivels: Las Vegas. Deze morgen waren we al vroeg de baan op en rond half 11 zagen we Las Vegas al in de verte liggen. De stad van honderden stripclubs en goktenten is omgeven door woestijn en dat was al meteen duidelijk toen we uit de auto stapten. De warmte greep je bij de keel, precies of er een constante haardroger op je stond gericht. Overdag is dan ook alles binnenin te doen in de overdreven gekoelde casino's.
Ons hotel Bill's Gamblin Hall ligt centraal op de Strip en dat is de perfecte ligging voor een ideaal beeld te vormen van Vegas. De Strip heeft zijn naam gekregen vanwege de vele mensen die het doorheen de jaren volledig heeft gestript (kaalgeplukt). Het werd al snel duidelijk dat je of voor Vegas bent of tegen en ik was zowat de enige die het kon pruimen. Zowel Gert, Wendy als Ellen vinden het een fake bedoening maar dat is net wat Vegas in mijn ogen zo speciaal maakt. Duizenden personen die zich vergapen aan de glamour en glitter. Ons hotel heeft als thema ‘Western' maar in de nabije omgeving ligt zowel Paris Paris (met bijhorende Eifeltoren en Arc de Triomphe), New York (vrijheidsbeeld) en Caesars Palace (oud Rome).
We wisten niet goed waar te beginnen dus liepen we maar één richting uit en probeerden we de hotels wat diagonaal te doorkruisen. Dit was vaak moeilijk aangezien je eenmaal in een casino bent de uitgang niet altijd staat aangegeven met als gevolg dat we vaak terug de uitgang/ingang namen waar we langs binnen waren gekomen. In elk hotel willen ze je gewoon zo lang mogelijk binnen houden zodat je toch maar zou gokken. Op de strip zijn we bovendien een Coca Cola shop en M&M's winkel tegengekomen met ongelooflijk veel merchandise. In beide winkels hebben we grappige foto's laten nemen met mascottes. Op straat kan je ook met tientallen mediafiguren op de foto, enkele die we tegenkwamen waren onder andere Homer Simpson, Mickey Mouse en Michael Jackson.
Rond 16u hebben we in gecheckt en dan zagen we meteen waar Vegas alvast wel goed in is, luxueuze hotelkamers. Voor een belachelijk lage prijs kan je hier in een topkamer logeren en voor een prijsje kan je in één van de sterren restaurants gaan eten. Nadeel is wel dat al die restaurants al op voorhand zijn volboekt en je hier eigenlijk een langere periode moet zitten om dus te kunnen boeken en genieten van gastronomisch eten.
Na het inchecken hebben we ons wat verfrist en dan hebben we de andere kant van de Strip verkent. Daar bevind zich het meest luxueuze hotel van Vegas namelijk Wynn. Ook the Venetian met bijhorende kanalen en gondels ligt deze kant op. We hebben 2 kleine shows meegepikt, de fontein show bij ‘Bellagio's' en ‘Pirates Of TI' show bij Treasure Island.
Rond 10u hebben we zelf voor het eerst gegokt, 1 dollar in een pokerautomaat gestoken in ons eigen hotel en pas na 10 minuten waren we die kwijt. Zo zie je maar, je hoeft niet altijd veel geld kwijt te spelen voor een beetje entertainment.
Morgen volgt de rit door Death Valley met als eindpunt Mammoth Lakes, een skioord hoog in de bergen.
Aantal km's: 264
Posted by: Yannick O.
Dag 10: Iron like a lion in Zion
Gisterenavond dan toch niet gaan zwemmen, het zwembad was immers niet toegankelijk vanwege problemen met de filter. Deze gingen vandaag verholpen worden dus was het plan er een rustige namiddag van te maken. We zijn gisterenavond nog gaan eten bij het restaurant aan de overkant: JB's Family restaurant, een ruime keuze aan eten en dat aan een lage prijs. Nadien naar de Wallmart iets verder en wat T-shirts gekocht.
Deze morgen hebben we cornflakes gegeten in het hotel zelf. Nadien terug een bezoekje gebracht aan de Wallmart. Het is echt helemaal anders inkopen doen dan in België. Om te beginnen staat er iemand aan de ingang wiens plicht enkel is je welkom te heten. Bovendien had de Wallmart waar wij heen gingen ongeveer 22 kassa's en waren daar een behoorlijk aantal van open. Voor de invalide mensen (of eventuele tamzakken) zijn er winkelkarretjes voorzien waar je eveneens kan in neerzitten en die met een elektrische motor zijn aangedreven. In andere supermarkten zijn we zelf al mensen tegengekomen wiens taak bestaat uit boodschappen in plastiek zakken te steken en die aan de klant te geven. Schrijnend is wel het aantal bejaarden die in deze supermarkten aan het werk zijn, bij ons is het pensioenplan toch een pak beter uitgewerkt. In de Wallmart hebben we slaatjes gekocht voor deze middag aangezien we een ganse dag in het park willen doorbrengen en tijd willen sparen door geen verplaatsingen te doen.
Rond 10u reden we het park binnen en namen we terug de shuttle. We stapten af bij de 4de halte, hier kon je een wandeling doen naar Emerald Pools. Dit zijn kleine meertjes die gevoed worden door watervallen. In totaal zijn er 3 pools: lower, middle en upper. De wandeling naar lower pool was relatief makkelijk maar de bovenste 2 pools vereisten iets meer klim en klauter werk. De totale wandeling duurde toch een 2u heen en terug.
Na een lekkere lunch besloten we om nog 2 kleinere wandelingen te maken. Voor de eerste wandeling moesten we afstappen bij de halte ‘Weeping Rock', hier volgde een kleine wandeling van 30 minuten. Weeping Rock is een steen die zoals de naam aangeeft boven een inham hangt. Het water valt via deze gigantische steen naar beneden waardoor er een gordijn van regen naar beneden valt terwijl je zelf in de inham kan schuilen. We eindigden met een wandeling naar ‘Court of the Patriarchs'. Dit was in feite amper een wandeling te noemen want na 50 meter was je al op de viewpoint en kon je naar hartenlust foto's trekken. De ‘Court of the Patriarchs' zijn in feite 3 stenen die genoemd zijn naar de 3 Bijbelse vaderen: Jacob, Abraham en Isaac.
Rond 4u waren we al opweg naar het hotel waar we rond half 5 toekwamen. Onderweg hebben we een ijsje gegeten bij Burger King met M&M's. Aan het hotel een uitgebreide duik genomen in het zwembad aangezien we dat gisteren hebben moeten missen. Vanavond gaan we wederom eten bij JB's aangezien we gisteren uitermate tevreden waren van die keuze.
Update: en het is inderdaad JB's geworden...lekkere hamburgers!
Dag 9: Van nationaal park naar nationaal park
Deze morgen heerlijk ontbeten bij het hotel, de mannen namen spek met eieren en de vrouwen pancakes. Nadien verlieten we ons motel voor een wandeling te Bryce. Volgens Bryce Canyon National park zelf is dit de mooiste 3 mile hike ter wereld dus daar wouden we zelf wel eens over oordelen. De trail begon aan Sunset point, het eerste gedeelte was ‘Queens Garden' en dat is een wandeling in de canyon. Naar beneden ging het behoorlijk vlot en het was ook nog niet ongelooflijk warm rond 10u. Toen de ‘loop' echter begon aan Navajo trail werd het echter behoorlijk pittig. Een serieuze klim en bijhorende warmte zorgden ervoor dat de laatste halve mile een echte lijdensweg werd. Voor degenen die niet weten wat een loop is: Dit is een wandeling waar het begin en eindpunt hetzelfde zijn maar alles daartussenin verschillend is.
Na deze vermoeiende maar mooie wandeling namen we afscheid van Bryce Canyon en reden we naar Zion National Park. Onderweg maakten we nog een kleine stop bij Red Canyon. De vrouwen verzamelen immers stempels van alle nationale parken in een boekje dat we in het begin van onze reis hebben gekocht en deze stempel kon natuurlijk niet missen in hun collectie.
Rond half 2 aten we een broodje bij Subway en reden we Zion binnen, dit is toch een totaal ander park dan wat we tot dusver gewoon zijn. Zion is omgeven door het groen en in het park zelf is het enige vervoermiddel de gratis shuttle bus. De weg naar het park liep door een ellelange tunnel die enkel voor gewone personenwagens beschikbaar is. Indien je toch toegang tot het park wilt met een caravan of busje dan dien je 15 dollar te betalen en laten ze je de tunnel nemen onder begeleiding, deze is immers niet breed genoeg om dan tegelijkertijd tegenliggers door te laten.
In Zion hebben we de Riverside walk gedaan, een makkelijke wandeling die zoals de naam aangeeft langs de Virgin River loopt. Tijdens deze wandeling kwamen we de éne na de andere eekhoorn tegen. Deze beestjes zijn duidelijk gewoon aan de vele bezoekers aangezien ze soms zelf durven aanvallen om toch maar eten te krijgen. Overal in het park hangen dan ook bordjes dat je het wildlife niet mag voederen, boete: 100 dollar. Op het einde van de Riverside walk kom je uit op de ‘Narrows'. De Narrows is een gebied tussen 2 rotsen waardoor de rivier stroomt. Naarmate je deze wandeling doorheen het water verder neemt kom je er steeds dieper in te staan. We zagen mensen die bijna tot hun schouders in het water waren geweest maar zover gingen wij bijlange niet. We hielden het vooral bij wat pootje baden en keerden dan rustig terug naar de shuttle bus. Aangezien de Riverside walk het uiterste einde van het park is duurt een enkel rit al snel 40 minuten.
Vanavond en morgen overnachten we in Hurricane waardoor we morgen nog uitgebreid Zion kunnen bezoeken. Morgen staan de Emerald Pools en Weeping Rock op het programma met misschien nog Angels Landing als hoogtepunt (als we dat aankunnen tenminste). Angels Landing is een smal en stijl stuk dat niet voor mensen met hoogtevrees is.
Vanavond gaan we nog een duik nemen in het zwembad en dan boodschappen gaan doen. Waar we gaan eten zijn we nog niet echt aan uit.
Dag 8: Hit the scenic Highway
Gisterenavond gaan eten bij Mc Stiffs, een restaurantje centraal te Moab. Aangezien het vrijdagavond was (we vergeten hier soms welke dag het precies is) was er livemuziek. De sfeer zat er al meteen goed in en ze hadden bovendien nog eens lekkere hamburgers! Nadien hebben we nog een kleine wandeling door de stad gemaakt en enkele winkeltjes bezocht.
Deze morgen nog te Moab ontbeten en afscheid genomen van de Indiër die Days Inn openhield. Spijtig genoeg kon er geen ‘Thank you, come again' vanaf, al was hij wel vriendelijker dan bij onze aankomst. Rond 9u waren we de baan op naar Bryce Canyon. Vandaag stond een lange rit van ongeveer 500km op het programma. Onze eerste stop was Capitol Reef, een nationaal park dat behoorlijk afgezonderd ligt. Dit park is één van de meest recentere parken en ligt middenin een bergachtig landschap. Na een bezoek aan het visitor center besloten we wat view points te doen. Op één van die viewpoints kon je maar liefst 250km ver kijken, dit is zelfs naar VS normen behoorlijk indrukwekkend.
's Middags hebben we Subwaygegetennabij Torrey, dit is een klein dorpje niet ver van Capitol Reef. Het ligt eveneens nabij het begin van Highway 12, dit is een scenic Highway en één van de mooiste van de VS. Deze weg loopt volledig door bergachtig wild landschap dat eeuwenlang onbewoond is gebleven. Op deze weg die we naar Bryce Canyon namen kwamen we zelfs koeien en een hert tegen op de rijbaan.
Rond half 4 arriveerdenwe te Bryce Canyon en net zoals bij veel nationale parken is er een volledig dorp rondom opgezet. Hier was dat met de zeer originele naam ‘Bryce Canyon City'. Het weer te Bryce was spijtig genoeg niet wat we de voorbije dagen gewoon waren, de 28° Celsius mochten we ruilen voor 11° Celsius. Morgen gaan we hier een hike doen en dan geven ze gelukkig warmer weer op, vandaag hebben we ons beperkt tot de view points. We volgden de baan tot aan het einde van het park en keerden dan terug en stopten bij alle view points (deze lagen immers allemaal aan dezelfde kant van de baan). Bryce Canyon is vooral bekend vanwege zijn specifieke rotsformaties zoals op onderstaande foto:
Vanavond slapen we echt op zen Amerikaans met een patio voor de deur. We hebben daarnet gegeten in een restaurant in the main street (er is maar één straat te Hatch). De waitress wist ons te zeggen dat er geen alcohol werd geserveerd in het hele dorp. Blijkbaar is er een regel dat er geen alcohol wordt geserveerd in de omgeving van een kerk... terwijl er hier op de main street toch wel één is.
Aantal km's: 490km
Posted: Yannick O.
Dag 7: Nog een dagje Moab
Voor de geïnteresseerden, de keuze van gisteren: Burger King. Voor 2 double cheese bacons betaal je slechts 3 dollar, de keuze was snel gemaakt. Vannacht redelijk goed geslapen in Days Inn, van de ‘bed bugs' commentaren op Tripadvisor hebben wij niet veel gemerkt. We zijn begonnen met een rit van ongeveer 50 km naar Canyonlands Island of the Sky district. In vogelvlucht ligt Needles (het district dat we gisteren hebben gedaan) en Island of the Sky slechts 25 km uit elkaar, maar met de auto is dit maar liefst 166 km. We reden door tot aan Grandview Point en deden daar een wandeling, deze trail was 4 km en gaf zoals de naam zelf weergeeft een ongeveer 360° panoramisch zicht. Net op deze plek kwamen we een Belg tegen, een man van Beersel die zijn eerste reis naar de VS maakte in het jaar 1977 en sindsdien met vaste regelmaat terugkwam.
Te Arches hebben we eerst een viewpoint bezocht van Balanced Rock, dit is een rock die zoals de naam al weergeeft nogal balanceert boven een veel smaller gedeelte. Om de dag af te sluiten hebben we nog een wandeling gedaan van 2km in het ‘Windows' section van Arches. Hier heb je zowel de North Window Arch, South Window Arch als Turret Arch. Van de eerste 2 zie je hier een foto, voor mij leken de 2 Arches wat op ogen.
Posted: Yannick O.
Dag 6: Arches & Canyonlands
Gisterenavond Mexicaans gegeten in een restaurant waar je nog niet dood wilt gevonden worden. Dit was eveneens één van de enige ‘local' restaurants te Monticello dus besloten we maar deze morgen bij Subway te ontbijten. Hierna volgde een behoorlijk lange en saaie rit naar het nationale park Canyonlands. Het enige hoogtepunt was Newspaper Rock, een ‘krant' geschreven duizenden jaren geleden in rotsen. Het is tot vandaag niet echt duidelijk wat de symbolen en tekeningen precies voorstellen. Was het een soort communicatiemiddel, symbolen van clans of misschien een dagboek?
Door de slechte weersomstandigheden (motregen) was er niet zoveel volk in het park aanwezig. Canyonlands is ingedeeld in 3 delen: Needles, Island in the Sky en The Maze. Vandaag hebben we het Needles gedeelte gedaan, morgen doen we Island in the Sky. The Maze laten we links liggen aangezien dit zoals de naam weergeeft een doolhof is en behoorlijk ontoegankelijk. In het Needles district hebben we de Slickrock foot gedaan, dit is een wandeling van 4,5 km lang doorheen een rotsachtig landschap. Ondertussen begon het zonnetje al goed te schijnen en waren de eerste okselvijvers al gespot. Onze benzinetank was al behoorlijk leeg dus gingen we in Canyonlands zelf tanken, maar de belachelijk hoge prijs bracht ons snel op andere gedachten en beslissen we te tanken in Moab dat ook onze overnachtingsplaats voor vandaag en morgen.
Moab is een stadje dat ideaal gelegen is tussen zowel Canyonlands als Arches national park. Deze middag aten we wederom een broodje bij Subway. Het begint inmiddels een gewoonte te worden maar er zijn in de VS meer Subways dan Mc Donalds aanwezig... en zelfs van die laatste zijn er al heel wat! Na de lunch checkten we in bij Days Inn. Op tripadvisor is dit de slechtst mogelijke overnachtingsplaats te Moab (33ste plaats op 33 opties). De Indiër achter de balie sprak indien mogelijk nog slechter Engels dan de gemiddelde Nederlander.
Rond half 4 reden we naar Arches en zij hebben het tofste visitor centre tot dusver. Je kon hier perfect je te besteden tijd in het park plannen en ze hadden bovendien nog redelijk wat filmmateriaal ook. Arches is bekend vanwege zijn honderden natuurlijke bogen. Ons eerste viewpoint was Petrified dunes, een woestijnlandschap dat niet bestaat uit zand maar wel uit gesteente. Onze 2de stop was Fiery Furnace viewpoint, waar de lange rotsformaties er een beetje uitzien zoals een racket ijsje (verschillende kleurlagen). De naam Fiery Furnace is bovendien niet echt goed gekozen aangezien het er niet echt warm is maar behoorlijk koel dankzij de schaduw die deze rotsen creëren. De 3de stop was Delicate Arch viewpoint. Een wandeling van 1,5 km gaf een prachtig zicht op de bekendste arch van het park. Deze arch is bovendien het symbool van de staat Utah.
We eindigden ons eerste bezoek aan Arches met een wandeling naar zowel Sand Dunes Arch, Broken Arch als Skyline Arch. Deze wandeling is ongeveer 4km lang doorheen zand met af en toe een helling. De zon begon ondertussen stilaan te zakken maar het was de hele namiddag behoorlijk warm geweest +-25° Celsius.
Straks gaan we nog een plonsje wagen in het zwembad en nadien lekker gaan eten bij één van de plaatselijke fastfood ketens. Of de keuze Burger King, Mc Donalds, Wendy's... wordt laten we je morgen weten.
Dag 5: Cowboy land
Deze morgen stonden we op en zagen we meteen dat het een bewolkte dag ging worden. Gisteren hadden we donuts gekocht en fruitsap zodat we meteen konden vertrekken naar onze ontbijt picknick plaats. Vanop deze plaats hadden we uitzicht op Glen Canyon Dam en de Colorado river.
Na het ontbijt was het tijd om ons te gaan aanmelden voor de Antelope Canyon tours. Dit was één van de 3 dingen die we op voorhand hadden geboekt. Rond 8u vertrokken we met een jeep naar Antelope Canyon. Deze canyon is volledig uitgebaat door Navajo indianen waardoor onze American National Park pass hier niet van kracht was. Vroeger was deze canyon voor iedereen toegankelijk; maar doorheen de jaren werd er echter veel schade aan de canyon toegebracht en toen er in 1979 er 11 mensen stierven door overstromingen werd besloten om alles gereglementeerd te laten gebeuren. Nu kost toegang tot de canyon via een van de operators 35 dollar per persoon. Vanuit de canyon heb je een geweldig licht en schaduwspel en dat is ook duidelijk zichtbaar op de vele foto's die we er getrokken hebben. We hadden de pech dat het vandaag redelijk bewolkt was maar onze gids gaf ons genoeg tips om toch behoorlijk spectaculaire foto's te maken.
Rond 10u checkten we uit bij Debbie's Hide a way en begon onze rit naar Monument Valley. Vandaag reden we van Arizona naar Utah waardoor we één uur op onze klok konden bijzetten. Om 1u hebben we te Kayenta een broodje gegeten bij Subway. In dit dorpje wonen er bijna uitsluitend Navajo indianen omdat het nabij gelegen Monument Valley ook volledig door hun wordt uitgebaat. Toegang tot Monument Valley was 5 dollar per persoon, daarvoor heb je zowel toegang tot het visitor centre als de 17 mile drive door het park. In het visitor centre werd de geschiedenis van Navajo indianen en Monument Valley uit de doeken gedaan. Bovendien had je hier een mooi overzicht over Monument Valley en de klungelende wagens die de 17 mile drive probeerden te trotseren. Wij besloten om dit maar links te laten liggen aangezien het enkel werd aangeraden indien je een jeep of pick-up ter beschikking hebt.
Velen weten niet dat Monument Valley nog een klein zusje heeft met als naam Valley of The Gods. Deze lag bovendien op de weg naar onze eindbestemming Monticello. Iets voorbij Mexican Hat (een dorpje die genoemd is naar een steen in de vorm van een sombrero) ligt een splitsing waar je de 25 km lange dirt road kunt rijden doorheen een landschap dat nauwelijks van dat van Monument Valley verschilt. Over deze duivelse baan reden we ongeveer een uur en we kwamen hierbij slechts 3 tegenliggers tegen. Het leek alsof onze wagen in duizend stukken ging breken maar we eindigden de dirt road gewoon met een dikke rode stoflaag.
Na anderhalf uur rijden waren we op onze eindbestemming Monticello. Het was ondertussen al iets voorbij 6u. Morgen volgt een dagje Canyonlands en dan rijden we door naar Moab.
Aantal km's: 352
Posted: Yannick O.