Gisterenavond gaan eten bij Galaxy Diner op Route 66. Daar lag er een brochure van ‘fun USA facts', zo zijn er 250.000 blikseminslagen per dag in de Verenigde Staten. Vanmorgen werd deze ‘fun fact' al meteen werkelijkheid toen we om 6u 's morgens werden wakker gemaakt door een hels kabaal, de éne bliksemschicht na de andere volgden elkaar op en de regen en hagel viel met bakken uit de lucht. Tijd dus om op te staan aangezien slapen er niet echt meer inzat. 'S Morgens wederom lekkere wafels gegeten en dan konden we de baan op.

Op weg naar Walnut Canyon gestopt bij Wallmart voor enkele inkopen. In Walnut Canyon woonden vroeger indianen die zich verschuilden onder de rotsen voor slechte weersomstandigheden. Omstreeks half 10 was er van die slechte weersomstandigheden niets meer te merken, het was ondertussen al een aangename 25° celsius. Hier hebben we meteen ook onze American National Pass gekocht voor maar 80 dollar. Deze pass is geldig voor een voertuig gedurende één jaar. Hiermee kan je alle nationale parken van de VS kosteloos bezoeken. Voor maar 20 dollar per persoon krijg je dus toegang tot Nationale parken die tot in de puntjes zijn onderhouden. Bij Walnut Canyon hebben ween trial (lees: wandeltocht) gedaan van 1,6 km. We hebben de woningen van de vroegere indianen (ze woonden er ongeveer 1000 jaar geleden) bezocht en bovendien de Canyon ingetrokken.

Na Walnut Canyon reden we door naar Sunset Crater, een vulkaan die 1000 jaar geleden voor het laatst echt actief was maar die toen wel de omgeving voor eeuwig heeft beïnvloed. Overal is vulkanisch as aanwezig. Hier ook een kleine wandeling gedaan van 1 km.

Via Sunset Crater doorgereden naar Wupatki national monument, een rit van ongeveer 40 km. Wupatki zijn ruines van een indianendorp. Deze indianen hadden een prachtig uitzicht op een schilderachtige omgeving van rode rotsen, groen gras en in de verte canyons.

Ondertussen was het al 1u en dus dringend tijd om iets te eten, bovendien moest de tank ook dringend gevuld worden want we gingen anders de Grand Canyon niet meer halen. 'S Middags gestopt bij een tradepost voor broodjes (mannen) en salades (vrouwen) te eten. De meeste tradeposten stellen overigens niet veel voor, gewoon een native American (indiaan horen ze liever niet) die wat planken op elkaar heeft gelegd en daar zijn zelfgemaakte juwelen op verkoopt. Inmiddels begon de lucht al donkerblauw te kleuren en daar was de verdomde regen terug. Eerste stop voor Grand Canyon was ‘Desert view' maar de wolken hadden zich inmiddels zo gevormd dat er niet ongelooflijk veel te zien was... maar hetgeen er wel te zien was viel met niets te vergelijken. Het was zo mooi dat Wendy zelf het idee had dat het fake was.

Toen doorgereden naar het Grand Canyon Visitor Centre. Elk nationaal park heeft een Visitor Centre waar je meer te weten komt over het nationaal park zelf. We konden er een film volgen van ongeveer 20 minuten over het ontstaan van de Grand Canyon en zijn evolutie. Na deze boeiende film was het inmiddels al wa opgeklaard en konden we dus naar ‘Mather Point' om daar wel een goed overzicht te krijgen van Grand Canyon. Als surplus konden we zelf wat herten in het wild spotten.

Ondertussen was het al 5u en dus dringend tijd om ons hotel op te zoeken te Tusayan, een 10 km van de Grand Canyon verwijderd. Vanavond gaan we Gert zijn verjaardag vieren in een steakhouse met uiteraard bijhorende T-bone steak. Morgen staat Page op het programma.

Aantal km's: 180

Posted: Yannick O.